Groeipijn van Ray Klaassens: waarom dit boek je sterker maakt (en het luisterboek nóg beter is)

van Helmond tot de jungle en weer terug naar jezelf

Ray neemt je mee door zijn leven, en dat leven gaat alle kanten op. Van de straten van Helmond, naar de Koninklijke Militaire Academie, van het Korps Commandotroepen tot gevaarlijke missies in Beiroet en Belize, en daarna ineens naar vergaderkamers waar de airco altijd te koud staat. Het leest als een avonturenboek, maar dan eentje waarbij je langzaam doorhebt dat de echte vijand… jezelf soms blijkt te zijn. Want daar zit het ‘groeipijn’-gedeelte: elke stap vooruit schuurt een beetje.

Je moet niks, maar je leert er wel veel van

Ik hou ervan dat Ray niet de zoveelste zelfhulpauteur is die met werkbladen en opdrachten strooit. Hij vertelt, jij luistert, en toch gebeurt er van alles in je hoofd. Je merkt dat je over je eigen patronen nadenkt. Over dat warme, veilige plekje dat comfortzone heet en waar je misschien nét iets te vaak blijft hangen. Ray nodigt je uit om daar eens uit te stappen, al was het maar een paar centimeter. Niet door te schreeuwen, maar door eerlijk te zijn over zijn eigen pijn. En dat werkt.

Is dit een zelfhulpboek? Ja, maar dat is niet evident en dat is wel fijn

Het is geen werkboek. Geen stappenplan. Geen “omdat-het-zo-moet”-gerichtheid. Het is eerder een verhaal dat uiteindelijk tóch iets met je doet. Precies de reden waarom lezers het bestempelen als ‘inspirerend’ en ‘motiverend’. Wie op zoek is naar een stevige mindset-boost zonder zweverigheid, komt hier goed aan z’n trekken.

Op welke boeken lijkt het?

Als je Niet te breken van Sander Aarts kent, of die stoere Navy-SEAL-boeken, dan voel je dezelfde toon. Maar Ray is net wat minder protserig, wat menselijker. Je hoeft niet eerst twintig keer door de modder te rollen voordat je mag leren. Gewoon lezen (of luisteren) is genoeg.

Waarom Groeipijn zo populair is

Omdat Ray herkenbaar is. Niet alleen als hoofdinstructeur van Kamp van Koningsbrugge, maar ook als vent die precies weet hoe het is om vast te lopen, om jezelf tegen te komen, en om toch door te gaan. En precies dat willen we allemaal een beetje: door. Verder. Beter. Sterker. Liefst zonder al teveel poeha.
Het voelt bijna alsof Ray naast je zit en zegt: “Kom. Je kunt nog wel een stukje.”

Waarom ik het luisterboek misschien nóg fijner vind

Het luisterboek is beschikbaar op alle grote luisterplatformen en heeft gewoon iets extra’s. Je hóórt Ray. Je hoort zijn kalmte, zijn kracht, zijn nuchterheid. Alsof je zelf in die jeep zit in de jungle, of naast hem staat bij een ontploffing, of tegenover hem zit terwijl hij uitlegt waarom discipline belangrijker is dan motivatie.
Voor iedereen die graag luistert tijdens woon-werkverkeer of wandelingen: echt een aanrader.

een boek om in je systeem te laten zakken

Groeipijn is niet het zoveelste “word de beste versie van jezelf”-boek. Het is eerlijk, rauw en soms pijnlijk. Maar wel het goede soort pijnlijk. Het soort pijnlijk dat je nodig hebt om te groeien. En dat maakt dit een boek dat je niet alleen leest, maar dat stiekem een beetje met je meegroeit.